Tapczan dwuosobowy – mebel, który ratuje małe mieszkania

Problem przechowywania to zmora każdego, kto mieszka na kawalerce. Gdzie wsadzić kołdrę, poduszki i zapasową pościel, gdy każdy centymetr jest na wagę złota? Rozwiązaniem jest lozko z pojemnikiem na posciel, które w tapczanach dwuosobowych występuje w wersji podnoszonego blatu. Mechanizm DL, czyli dźwigniowy, pozwala unieść stelaż jedną ręką, bez zdejmowania materaca. Testowałam to z koleżanką – w ciągu minuty wyciągnęłyśmy komplet pościeli, nie niszcząc przy tym paznokci. Pamiętajcie tylko, żeby przy zakupie sprawdzić, czy pojemnik ma wentylację. Zatkana sklejka bez otworów sprawi, że pościel zacznie wilgotnieć. W moim poprzednim mieszkaniu miałam wersalkę bez tej opcji i musiałam trzymać koc w walizce pod łóżkiem – absurd.

Problem, z którym boryka się każdy posiadacz tapczanu, to przechowywanie pościeli. W dzień materac i kołdra muszą gdzieś zniknąć, żeby salon wyglądał schludnie. Rozwiązaniem jest łóżko z pojemnikiem na pościel. Niektóre tapczany mają wbudowany schowek pod siedziskiem, ale uwaga – w mechanizmach rozkładanych często dostęp do niego jest utrudniony. Dlatego lepiej szukać modeli, gdzie pojemnik znajduje się z przodu lub z boku, albo wybrać tapczan z wysuwaną szufladą. U siebie zastosowałam dodatkowy kosz wiklinowy obok tapczanu, ale przyznaję, że wbudowane rozwiązanie jest dużo wygodniejsze i oszczędza miejsce.

Wybór odpowiedniego modelu to też kwestia wymiarów. Moja sofa rozkładana ma 190 cm długości w formie łóżka, co dla mnie i mojego chłopaka jest wystarczające. Ale jeśli macie wyższych gości, lepiej celować w modele o długości co najmniej 200 cm. Szerokość siedziska też ma znaczenie – wąskie siedzisko sprawia, że wieczorem nie da się wygodnie usiąść z nogami pod siebie. Sprawdzałam to na własnej skórze, testując kanapę z funkcją spania, która miała tylko 50 cm głębokości siedziska. Przy moim wzroście 168 cm czułam się, jakbym siedziała na ławce w poczekalni.

Ostatnio znajomi szukali mebla do pokoju dziecka i pytali o kanapa z funkcja spania. Poleciłam im tapczan z pojemnikiem z 12 cm materacem piankowym na stelazu listwowym. Dziecko ma miejsce na zabawki w skrzyni, a wieczorem śpi na wygodnym materacu. Rodzice nie muszą martwić się o dodatkowy schowek na kocyki. I to jest właśnie siła tego rozwiązania – prostota, która wynika z przemyślanego projektu. Żadnych kompromisów, tylko codzienna wygoda.

W małym metrażu często brakuje miejsca na dodatkowy fotel czy pufę. Meble tapicerowane mogą pełnić kilka ról naraz. Ja wykorzystuję swoją sofę jako siedzisko dla czterech osób, ale po rozłożeniu śpią na niej dwoje gości. Wieczorami, gdy oglądam serial, podnoszę podłokietniki, które są regulowane, i mam coś w rodzaju leżanki. To rozwiązanie, które uratowało kupnem osobnego fotela. Pamiętaj tylko, że kanapa nie może stać zbyt blisko kaloryfera – tapicerka welurowa nie lubi suchego ciepła, może stracić kolor i elastyczność. Odstęp przynajmniej 15 centymetrów od grzejnika to absolutne minimum.

Nie zapominajcie też o wymiarach w stanie złożonym. Zdarzało mi się oglądać modele, które po rozłożeniu zajmowały cały pokój, a po złożeniu wystawały 20 centymetrów poza linię ściany. Dlatego zawsze mierzę przestrzeń przed zakupem i zostawiam margines na swobodne przejście. W moim przypadku minimalna głębokość siedziska 80 cm okazała się optymalna, bo pozwala wygodnie usiąść ze skrzyżowanymi nogami, a po rozłożeniu nie zabiera całej podłogi.

Największym wyzwaniem przy wyborze mebla do spania w ciągu dnia jest to, żeby nie przypominał łóżka. Tapczan rozkładany świetnie maskuje swoją prawdziwą funkcję – w dzień wygląda jak elegancka kanapa, a wieczorem po rozłożeniu zamienia się w wygodne miejsce do snu. Pamiętam, jak u mojej koleżanki w kawalerce postawiliśmy model z tapicerką welurową w odcieniu butelkowej zieleni. Goście zawsze myśleli, że to designerska kanapa z funkcją spania, a nie tapczan rozkładany. Welur nie tylko pięknie się prezentuje, ale też jest przyjemny w dotyku i łatwy do czyszczenia, co przy codziennym użytkowaniu ma znaczenie.

Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania o powierzchni 32 metrów kwadratowych, wiedziałam jedno – każdy centymetr musi pracować na dwa etaty. Salon miał być jednocześnie sypialnią, a goście nie mogli spać na dmuchanym materacu, który pamiętał jeszcze studenckie czasy. Wtedy właśnie zaczęłam rozglądać się za kanapą z funkcją spania, która pomieściłaby mnie na co dzień, a od święta dwoje dorosłych. I uwierzcie mi, to nie jest prosta decyzja, bo na rynku jest tyle opcji, że łatwo stracić głowę.

Zacznijmy od konkretów. Tapczan z pojemnikiem to mebel, który z zewnątrz wygląda jak wygodna kanapa, ale pod spodem kryje przestrzeń na koce, poduszki czy zimowe swetry. W moim przypadku wybrałam wersję z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym. Dlaczego akurat pianka? Bo dopasowuje się do ciała, nie ugina się po roku użytkowania i nie robi się w niej gorąco latem. Stelaz listwowy z kolei zapewnia cyrkulację powietrza, co dla materaca jest kluczowe – wilgoć nie zbiera się pod spodem. To szczegóły, które na początku wydają się błahe, a potem ratują cię przed nieprzespanymi nocami.